Πετάει ο Γάιδαρος ;

Υπό ορισμένες συνθήκες ναι.

Τις περισσότερες φορές παρακαλάει μάταια τον Αγροφύλακα να τον αφήσει, αλλά ο Αγροφύλακας θέλει αντάλλαγμα και φέρνει όλο δικαιολογίες:

«Είναι στραβή η σέλλα σου», ο Γάιδαρος την ισιώνει και ξαναπαρακαλάει.

«Τ’ αυτιά σου είναι βρώμικα», ο Γάιδαρος τα καθαρίζει και ξαναπαρακαλάει.

«Το χαλινάρι σου έφυγε», ο Γάιδαρος το βάζει και ξαναπαρακαλάει.

Ο Γιώργης τ’ αφεντικό του Γάιδαρου πάει στον καφενέ και κερνάει ρακί τον Αγροφύλακα όχι ένα αλλά τρία ποτήρια και μεζέ, διπλό μεζέ. Σε λίγο ο Αγροφύλακας σηκώνεται από τον πλάτανο, ρίχνει μια ματιά στον Γάιδαρο, χαϊδεύει την κοιλιά του και λέει:

«Τώρα που γίνανε όλα όπως πρέπει, να μην εκτεθούμε και στον κύριο κοινοτάρχη, μπορεί ο Γάιδαρος να πετάξει».

Ο Γιώργης καβαλάει τον Γάιδαρό του και … απογειώνεται!

Αν διάβαζα τη παραπάνω ιστορία πριν από μερικά χρόνια θα έλεγα ότι είναι μια από τις πολλές ιστορίες που σκαρώνει η πεντάχρονη ανιψιά μου, θα γέλαγα και θα το προσπερνούσα.

Σήμερα όμως μετά απο τόσα χρόνια θητείας στην ιδιωτική αεροπορία της ορεινής πέρα ραχούλας, διαβάζοντας την παραπάνω ιστορία κάνω συνειρμούς, πολλούς συνειρμούς και μου θυμίζει καταστάσεις, πολλές και ιδιαίτερες καταστάσεις που θα προσπαθήσω να σας αφηγηθώ σ’ αυτό το Blog, αλληγορικά για… να μην εκθέσουμε και τον κύριο κοινοτάρχη.